Egoist okur

El yapımı vintage enstrümanlarla YAZINSAL ROCK

Haklarında iyi şeyler söyleniyor. Mesela… “Az şekerli Nino Rota… Özgün, deneysel ve eğlenceli… Hayaletler ve umacılar tarafından icra edilen, Balkan tonunda Yahudi düğün müziği… Ortadoğu’da sirk olsaydı orada yapılan müzik tam da böyle bir şey olurdu; kendine has ve dayanılmaz güzellikte… Geleceğin şizofrenik Tom Waits’i… ” Eh, “Hangi grup bu bu?” diye soruyorsanız, okuyun. El yapımı müzik aletleri veya antika oyuncaklar çalan, dahası gruhpları One Ring Zero’nun şarkı sözlerini Paul Auster’dan Margaret Atwood’a ünlü yazarlara yazdıran New Yorklu iki entelektüel müzisyenin işlerine bayılacaksınız.

Gülenay Börekçi

Hayaletlerin ve müziğe âşık olanların sevdiği enstrüman: Teremin

one ring zero egoistokur gulenay borekci 1

El yapımı vintage enstrümanlarla YAZINSAL ROCK

İnsanı mutlu eden, iç sıkıntısını, tasayı dağıtan, iyi kalpli, tatlı ve masum müzikler vardır. Tıpkı New York’lu müzisyen Michael Hearst’ün imzasını taşıyan ve iki ay önce piyasaya çıkan ‘Songs For Ice Cream Trucks’ adını taşıyan albümdekiler gibi… Hearst’e göre New York’u New York yapan şeylerin başında sokak dondurmacıları geliyor. Ancak süpermarketleri hedef alan büyük üreticilerin PR desteğine sahip olamadıklarından, sokak dondurmacılarının sayısı hazin bir hızla azalıyor.

İşte Hearst bu duruma pek üzüldüğü için her şeye rağmen ayakta kalmayı başarabilmiş ‘kahraman’ dondurmacılar için bir albüm yapmış. İşin güzel yanı, parçaların tamamen modası geçmiş, nesli tükenmiş müzik aletleriyle icra edilmesi. Aralarında oyuncak piyano bile var. Eski usül mekanik olanlardan… Bize neleri göz göre göre kaybetmekte olduğumuzu hatırlatan bir albüm başka neyle yapılırdı ki?

Heart bütün yaz boyu karşılaştığı her sokak dondurmacısına albümünden bir tane hediye etmiş, kamyonetleriyle şehri gezerken çalsınlar, eski ve güzel bir gelenek canlansın ve âlem onun albümünü dinlesin diye. (Dondurmacıların çoğu Hearst’ü tanımadığından,  bu işin içinde bir iş var endişesiyle, albümü ‘bedava bile olsa’ almaya korkuyormuş, o ayrı.)

Albümün hayranları arasında romancı Michael Chabon da var. ‘Songs For Ice Cream Trucks’  için “Zarif, tuhaf, sihirli bir başyapıt, harikulade bir şehir albümü” diyor.

One Ring Zero hadisesi

İşin aslı armonikacı Michael Hearst zaten yazarların pek sevdiği bir müzisyen. Akordeoncu Joshua Camp’le birlikte One Ring Zero adlı iki kişilik grubun bir üyesi. (Joshua Camp daha önce Chica Libre adlı öteki grubuyla İstanbul’da bir konser vermişti.) Son albümleri ‘Planets’ adını taşıyor. Astrolojik bir albüm, her şarkı adını bir gezegenden alıyor. İşte albümden bir parça…

One Ring Zero çoğunlukla New York’taki gece kulüplerinde sahne alıyor. Müziklerine zaman zaman filmlerde, dans gösterilerinde, defilelerde, hatta belgesellerde rastlanabiliyor. Klaviyola, teremin, oyuncak piyano, melodika gibi nesli tükenmiş enstrümanlar çalıyorlar.

Haklarında iyi şeyler söyleniyor. The Forward dergisi onları “Az şekerli Nino Rota” diye tarif etmiş. “Anlatılması zor; özgün, deneysel ve eğlenceliler” diyenler olmuş. Richmond Music Journal şarkılarına “Hayaletler ve umacılar tarafından icra edilen, Balkan tonunda Yahudi düğün müziği” nitelemesini yakıştırmış. Bir başka eleştirmen “Ortadoğu’da sirk olsaydı orada yapılan müzik tam da böyle bir şey olurdu; kendine has ve dayanılmaz güzellikte” sözlerini kullanmış. Bir gazetede “Geleceğin şizofrenik Tom Waits’i” diye başlık atılmış; iki kişiler ya. New Yorker’sa “Yazınsal rock diye bir şey varsa One Ring Zero bu işin kralıdır” denmiş.

‘Yazınsal rock’ öylesine söylenmiş bir laf değil. Grubun ‘As Smart as We Are’ adlı ilk albümündeki tüm şarkıların sözleri Paul Auster, Neil Gaiman, Dave Eggers, Daniel Handler (ses getirmeyen birkaç romanın ardından Lemony Snicket takma adıyla çocuklar için kaleme aldığı hınzır ve hain Talihsiz Serüvenler Dizisi’nden sonra gerçek bir yıldız haline gelmişti), Jonathan Lethem, Jonathan Ames, Clay McLeod Chapman, Amy Fusselman, Myla Goldberg, Ben Greenman, A.M. Homes, Denis Johnson, Lawrence Krauser, Rick Moody, Aaron Naparstek ve Darin Strauss gibi çağdaş Amerikan edebiyatının yeni kuşak yazarları tarafından kaleme alınmıştı. Albümün adı, Jonathan Lethem’in bir hamamböceğinin ağzından yazdığı sözlerden geliyordu. “Bizler o kadar zekiyiz ki, yiyecek bulmak için ipucu olarak su kullanıyoruz,” diyordu hamamböceği şarkıda. İşte albümün tanıtım videosu…

‘Ay Sarayı’, ‘Şans Müziği’ ve ‘New York Hikayeleri’nin romancısı Paul Auster’ın albüm için yazdığı şarkılardan birinin adı ‘King George Blues’tu. Bush ve savaş karşıtı bir şarkı yani. Auster’ın ‘Natty Man Blues’ diye bir şarkısı var ki o daha da şahane. Bugüne kadar duyduğum en güzel şarkı sözlerinden biri…

Bu arada, ‘As Smart as We Are’ sayesinde Margaret Atwood’un hiç bilinmeyen bir yönü de ortaya çıkmış; kendisi albümde hem bir şarkıya söz yazmış, hem de teremin çalmış. Michael Chabon’un durumu biraz farklı. O, One Ring Zero’cuların şarkı sözü teklifini reddetmiş. Zero’cular da red mektubunu şarkı sözü yapmış. Ne var ki bu kazığı zarafetle attıklarından Chabon pek kızmamış. Şimdi iyi arkadaşlar.

Frankenstein Monster Song’un sözlerini ise, Margaret Atwood yazmış.

Zero’cuların Paul Auster’la ilişkileri öteki yazarlara göre daha derin, çünkü Michael Hearst ve Joshua Camp ikilisi, ünlü yazarın kızı Sophie Auster’ın da yapımcısı. Sophie kendi adını taşıyan ilk albümünde One Ring Zero’nun müzikleri eşliğinde Robert Desnos, Guillaume Apollinaire, Paul Eluard, Tristan Tzara, Philippe Soupault ve tabii ki babasının şiirlerini seslendirmiş.

Yani karşımızda ilgilenmeye ve beklemeye fazlasıyla değecek bir grup var. Belki güzel ve “yazınsal” müziklerini yakında buralarda da dinlemeye başlayabiliriz.

Gülenay Börekçi

Venus, One Ring Zero

Stop Metric Madness, One Ring Zero

Natty Man Blues, Ona Ring Zero (Paul Auster’ın sözleriyle)

Frankenstein Monster Song, One Ring Zero (Margaret Atwood’un sözleriyle)

Leave a Reply

  Subscribe  
Notify of